Jeffrey Bosch: ik voel me gewaardeerd

Jeffrey
 
Uit het AD van 7 mei 2018
 
In de zoektocht van zijn tweede tennisjeugd kwam Jeffrey Bosch(28) bij Flehite terecht. Bij de Amersfoortse tweede klasser, meedraaiend in de top, voelt hij zich kiplekker. Nu nog een single winnen.
 
Artikel door Marc Hoeben
Algemeen Dagblad Amersfoort
 
De herinnering aan de vorige ontmoeting zorgt meteen voor een vette lach. Jeffrey Bosch won september vorig jaar het toernooi van Lockhorst in Leusden en gold als de grote onbekende en dus als de verrassende winnaar.
 
Bij die gelegenheid stond het stempel 'herintreder' nog net niet met dikke letters op zijn voorhoofd geschreven Maar zo voelde het wel, na al die jaren van absentie op de tennisbaan. Bijna verontschuldigend klonk het uit de mond van de geboren Limburger dat hij al bijna acht jaar geen racket meer had aangeraakt. Bosch was een tennisser met een verhaal geworden. Talent in de jeugd gek van tennis, deelnemer zelfs aan nationale ranglijst toernooien. Maar af en toe ook gek op de baan, omdat de frustraties de overhand namen als hij niet kon voldoen aan zijn eigen verwachtingen.
 
Plezier kwijt
 
Hij was, kortom, nog voor zijn twintigste het plezier in de sport kwijt. Hij deed de opleiding voor sportleraar aan het Cios in Sittard hij verhuisde voor een studie International Communication and Media naar Utrecht, hij ging fulltime werken en de afstand tot tennis werd groter en groter.
 
Tot een vriendin hem na lang zeuren overgehaalde om een balletje te gaan slaan, bij het domstedelijke Vechtlust. Bosch ging. En ontdekte dat er toch nog iets van de oude liefde begon op te bloeien.
 
Zo kon het dus dat hij weer toernooien ging spelen, dat hij mensen leerde kennen en zelfs aan meer training en competitie begon te denken. Op zijn voorwaarden, dat dan toch ook weer wel.
”Ik had het geluk Esther Vermeulen van dit team van Flehite tegen het lijf te lopen”, zegt hij. “Dat was bij het badgastentoernooi op Texel. Je kent dat wel. Je slaapt in een tentje het is de hele week feest, gekkenhuis. Ze bleek, net als ik, vroeger op Aruba te hebben gewoond. We hadden meteen een klik."
 
De Amersfoortse tweede klasse zocht nog versterking en Bosch wilde het wel proberen, als ‘jonkie in een team vol 'ouderen' als Brent van Dorssen, Roy van de Ven en Quirijn Bolink. “Een fantastisch team, bij een topclub. Ik voel me echt gewaardeerd”, zegt Bosch zonder enige terughoudendheid.
 
Dat zou ook heel anders kunnen zijn. In de eerste drie speelrondes ging Bosch, die de eerste single voor zijn rekening neemt, even zovele keren na twee sets als verliezer van de baan. En ook gisteren tegen het Velpse Beekhuizen 2 ging het in twee sets (1-6 4-6) mis tegen Michel Meijer.
 
Geen druk
 
“Dat is wel een ding. Ik heb al zo lang geen competitie gespeeld, maar wil toch laten zien dat ik goed ben. Toch is het niet zo dat ik zenuwachtig ben. Er ligt geen druk op, wat dat betreft gaat het goed en daarbij steunen we elkaar ook helemaal. Ik heb ondertussen wel het gevoel dat ik goed sta te spelen en dat de resultaten vanzelf nog gaan komen.”
 
Voor Flehite was de wedstrijd van gisteren tegen Beekhuizen 2. eindigend in 4-4, een topwedstrijd in de tweede klasse. De ploegen deelden de tweede plek. “Het doel was eerst handhaven, het is verrassend dat we zo hoog staan”, geeft Bosch te kennen. “Het roept de vraag op of we misschien zouden willen promoveren, daar zijn de meningen binnen het team wel een beetje over verdeeld. Zelf zeg ik: als het gebeurt, dan gebeurt het. We moeten alleen niet te veel aan een kampioenschap gaan denken. Want dan komt er weer druk op . En juist als je relaxt bent, speel je op je best.”

Sponsoren

Vloggers gezocht

Ga jij voor Flehite vloggen?